Genç adam iyi bir terziymiş.Bir dikiş makinesi ve Küçücük bir dükkânı varmış.

                             Sabahlara kadar uğraşıp didinir ama Pek az para kazanırmış.Çok soğuk bir kış gecesi dükkânı                                    

                              kapatırken elektrik Sobasını açık unutmuş ve çıkan yangın onun felaketi olmuş. Artık                                            

                             Ne bir işi varmış ne de parası.Günler boyu iş aramış ama bulamamış. 

         Yük  taşımış,Bulaşıkçılık yapmış, yine de Evinin Kirasını ödeyecek kadar para  

         Kazanamamış.Sonunda ev sahibinin de sabrı taşınca, küçük bir

         Bavula  sığan eşyalarıyla sokakta bulmuş kendini.Mevsim kış, hava ayaz olsa da genç

        adamın köşedeki Parktan başka gidecek yeri yokmuş.Bir sabah iş arayacak derman  

        bulamamış bacaklarında.Açlıktan ve soğuktan bitkin bir şekilde bankta

        Otururken, kocaman bir araba yanaşmış  kaldırıma.Arka kapıyı açmaya çalışan Şoförü

        kızgınlıkla yana itmiş arabadan inen yaşlı adam, 'Yalnız bırakın

        beni,parkta dolaşırsam  belki  sinirim geçer' diye söylenmiş.Zengin bir  işadamı olduğu

        her halinden belli olan ihtiyar, birkaç Adım attıktan sonra bankta  titreyen  terziyi görmüş.

        Terzi, adamın üzerindeki paltoya bakıyormuş dikkatle.Birden siniri Geçiveren ihtiyar, 

        'Zavallı adamcağız kim bilir nasıl üşüyordur,Ona nasıl  yardım etsem acaba?'  

       diye düşünmeye başlamış.Oysa terzinin düşlediği  paltonun sıcaklığı değilmiş.

       O, çok kalın Ve kaliteli bir kumaştan üretilen  bu paltonun sahibine hiç de

       Yakışmadığını ve onun vücuduna uygun şekilde dikilmediğini düşünüyormuş. 

       Yaşlı işadamı terzinin yanına yaklaşıp,'Ne o evlat, bu ayazda parkta Donmuşsun. İstersen

       paltomu sana verebilirim' deyince, 'Hayır, teşekkür ederim. Ben sadece bu paltonun size

       göre  olmadığını Düşünüyordum. Kumaşı fazla kalın ve sizi olduğunuzdan  

       şişman  göstermiş' Diye yanıt vermiş terzi.Yaşlı adam bu cevabı alınca hayli  şaşırmış. 

      Çünkü o da  üzerindeki Paltoya onca para ödediği halde  Kendisine  bir türlü

       yakıştıramıyormuş.'Soğuktan titrerken nasıl böyle bir şeye dikkat edebiliyorsun?'  

       Diye soran yaşlı adam, 'Ben terziyim' yanıtını alınca 'Benimle Gel, hayat hikâyeni yolda

       anlatırsın' diyerek arabaya  bindirmiş.Bizim terziyi. Bu karşılaşma, terzinin hayatındaki

       dönüm noktası olmuş.Böyle yetenekli bir insanın işsiz ve evsiz kalmasına çok üzülen

      İyiliksever yaşlı adam, terziye  bir dükkân açmasına yetecek kadar para Vermiş. Bunun

      karşılığında tek istediği kendi giysilerini bu genç adamın Dikmesiymiş.Terzi yeniden bir işe

     hem de  kendi işine başlamanın heyecanıyla deliler Gibi çalışmaya başlamış. Bu  arada yaşlı

     işadamı da desteğini esirgemiyor, Onu kendi çevresinden zengin kişilerle tanıştırarak yeni

    siparişler Almasını sağlıyormuş.Küçük dükkân önce kocaman bir modaevine dönüşmüş,

    sonra da pek çok ünlü Marka için üretim yapmaya başlamış. Terzi artık 'ünlü işadamı'

    diye anılır olmuş.Bir gün ihtiyar adam onu ziyarete gitmiş.Terzi çok büyük bir iş

     Bağlantısı yapmak üzere yurt dışına gidecekmiş ve uçağa yetişmesine Az bir  zaman varmış.

     Biraz sohbet ettikten sonra Yaşlı adam birden fenalaşmış,  kalp krizi geçiriyormuş.Hemen bir

     Ambulans çağırılarak hastaneye kaldırılmış.Yeni işadamımız ise büyük işi kaçırmak istemediği  

     İçin uçağa yetişmiş.Yaşlı  adam krizi atlatmış ve uzun sure hastanede yatmış, bir yandan da

     Sadece bir kez telefon ederek durumunu soran terziyi bekliyormuş.Fakat terzi daha çok para

     kazanmak için oradan oraya koştururken bir  türlü yaşlı adamı  ziyarete gidememiş.Aradan o

     kadar uzun bir süre geçmiş ki bu sefer de utancından yaşlı adamın Kapısını çalamaz olmuş. Bir

     süre sonra terzinin işleri yolunda gitmemeye başlamış.Fabrikalarını kapatmak zorunda kalmış  

     ve  elinde kala kala yine küçücük bir dükkân kalmış.Utana sıkıla yaşlı adama koşmuş hemen

     nerede hata yaptığını sormak için. Son derece kırgın olan ihtiyar yine de onu kabul  etmiş 

    ama  anlatacağı öyküyü dinledikten sonra hemen çıkıp gitmesini istemiş.Ve başlamış anlatmaya:

     'Bir zamanlar fakir bir oduncu varmış.Ormandaki bir kulübede Yaşar  ve   odun keserek

      hayatını  kazanırmış.Bir gün kulübesinde Yangın çıkmış ve bu  yangın bütün ormanı kül etmiş.

     O çevrede kimse ona güvenip iş  vermeyince,  çıkınını alan oduncu, eşeğine binip

     yola  koyulmuş.Ağaçların arasında yürürken birinin  kendisine seslendiğini

     duymuş.Başını  kaldırınca konuşanın bir bülbül olduğunu görmüş.Bülbül ona

    'Senin haline  çok üzüldüm, şimdi öyle Bir büyü yapacağım ki eşeğin çok güzel şarkı  

    söylemeye Başlayacak, sen de onunla gösteriler yapıp çok para kazanacaksın'

    Demiş. Gerçekten de eşek  birbirinden güzel şarkılar  söylemeye Başlamış.

    Oduncu o şehir senin bu kasaba benim dolaşıp eşeğine şarkı söyletiyor ve  herkes onları izlemek

    için birbiriyle yarışıyormuş.Oduncu ve şarkı söyleyen eşeği bütün ülkede ünlenmişler. Bir gün

   Yine  bir gösteriye yetişmek için koştururlarken, bülbülün yardım İsteyen sesini duymuş oduncu.

    Bir kedi bülbülü yakalamış ve yemek Üzereymiş. Şöyle bir duraklamış ama  gösteriye gitmemeyi,

onca Parayı kaçırmayı gözü yememiş, arkasına bakmadan  kaçmış oradan.Gösteri başladığında  ise

eşeği her zamanki gibi güzel şarkılar söylemek yerine Sadece bir eşeğin çıkarabileceği sesleri

çıkarmış.Oduncu kendisini şarlatanlıkla suçlayan izleyicilerin elinden Canını zor kurtarmış.  

 İşte o zaman bülbül ölünce büyünün bozulduğunu anlamış.Ben de  senin bülbülündüm ve sen beni

öldürdün, büyü de o yüzden Bozuldu.Keşke  güzel giysiler dikerken dostluk ipliğini koparmasaydın..'

Öyküyü dinleyince hemen çıkıp gitmiş terzi, çünkü söyleyecek bir Sözü  yokmuş...

 
 

DOSTLUK İPLERİNİZİ

KOPARMAMANIZ DİLEĞİYLE.......